Ali Anvari

Geboren / Born / وُلِدّ

1977 in Teheran, Iran

Ausbildung / Education / تحصیلات

2012 – 2015 Studium an der Europäischen Kunstakademie Trier

2015 Diplom Auszeichnung

Preise und Ausstellungen / Awards & Exhibitions / جوایز و نمایشگاه‌ها

2017 NordArt Public Choice Award

Museum of Fine Arts, Tallahassee, Florida, USA

NordArt, Büdelsdorf

Sammlungen, u.a. Museum am Dom, Trier

Zwischen Orient
und Okzident

Between Orient
and Occident

بين الشرق
والغرب

DE
Seit 2013 arbeitet der Künstler Ali Anvari mit handgeknüpften Orientteppichen. Sie sind das von ihm bevorzugte Trägermedium seiner zumeist abstrakten Malerei, die sich als gegenwartsbezogene Schicht über die traditionellen, altüberlieferten Muster der Teppiche legt, sie aufnimmt, farbig umgestaltend interpretiert und auf diese Weise einen bedeutenden Bestandteil der kulturellen Herkunft Ali Anvaris mit seinem heutigen Leben in Westeuropa verknüpft. In der künstlerischen Arbeit mit den Teppichen vollzieht sich somit die kulturelle Identität des Künstlers, der dem Orient und Okzident gleichermaßen angehört.

In der Regel handelt es sich bei den verwendeten Teppichen um Stücke, die in den Sperrmüll entsorgt wurden. Durch ihre einzigartige Zweitverwertung durch den Künstler beginnt ein neues Leben der einzelnen Exemplare, erfolgt eine Auf- und Neuwertung des ehedem Verworfenen.

Mit seiner Installation der fliegenden Teppiche betritt Ali Anvari einen neuen Weg im Umgang mit seinem grundlegenden Werkstoff. Die sieben aufeinander folgenden, auf Gerüste zunehmend in die Höhe montierten Teppiche zitieren das allgemein bekannte Märchenmotiv. Sie zeigen die Teppiche in aufsteigender Folge von der noch bodennahen Startphase bis zum endgültigen Höhenflug. Der dargestellte Flug steht sowohl für den Werdegang der verwendeten Teppiche, die durch ihre künstlerische Bearbeitung vom Sperrmüllobjekt zu einem Kunstwerk aufsteigen, als auch für das Leben Ali Anvaris, der seinen künstlerischen Werdegang und Aufstieg großenteils der Arbeit mit den Teppichen verdankt. Zudem versteht sich die Installation als Kritik an der Mentalität unserer Wegwerfgesellschaft, denn nahezu alle vom Künstler verwendeten Teppiche wurden von ihren ursprünglichen Besitzern in intaktem Zustand entsorgt, lange bevor sie infolge auftretender, irreparabler Schäden nicht mehr zu verwenden gewesen wären.

Indem er sie hier zum Fliegen bringt, erweist der Künstler den Teppichen jene Referenz, die ihnen als hochkulturelles Produkt einer langen und Jahrhunderte alten Kunsthandwerkertradition zusteht und erhebt sie zugleich in den Rang eines autonomen Kunstwerks, das über diese Tradition hinaus geht und sie mit unserer Moderne harmonisch verbindet.

EN
The artist Ali Anvari has been working with hand-knotted oriental carpets since 2013. They are his preferred medium for his mostly abstract paintings, which lay themselves as a contemporary layer over the traditional, ancient patterns of the carpets, taking them up, reinterpreting them in color and thus linking a significant part of Ali Anvari‘s cultural origins with his present-day life in Western Europe. The cultural identity of the artist, who belongs equally to the Orient and the Occident, is thus realized in his artistic work with the carpets.

As a rule, the carpets used are pieces that have been disposed of in bulky waste. Through their unique second use by the artist, a new life begins for the individual pieces, a revaluation and re-evaluation of what was once discarded. With his installation of flying carpets, Ali Anvari is taking a new approach to his basic material. The seven consecutive carpets, mounted on scaffolding and rising upwards, quote the well-known fairytale motif. They show the carpets in an ascending sequence from the take-off phase, still close to the ground, to the final flight.
The depicted flight stands both for the development of the carpets used, which rise from bulky waste objects to works of art through their artistic treatment, and for the life of Ali Anvari, who owes his artistic development and rise largely to his work with the carpets.

The installation is also a critique of the mentality of our throwaway society, as almost all of the carpets used by the artist were disposed of by their original owners in intact condition long before they could no longer be used due to irreparable damage. By making them fly here, the artist pays tribute to the carpets as a highly cultural product of a long and centuries-old artisan tradition and at the same time elevates them to the status of an autonomous work of art that goes beyond this tradition and harmoniously combines it with our modern age.

فارسی
از سال ۲۰۱۳، هنرمند علی انوری با فرش‌های شرقیِ دست‌باف کار می‌کند. این فرش‌ها بستر مورد علاقه‌ی او برای نقاشی‌های عمدتاً انتزاعی‌اش هستند؛ نقاشی‌هایی که همچون لایه‌ای معاصر بر نقش‌ونگارهای سنتی و دیرینه‌ی فرش‌ها قرار می‌گیرند، آن‌ها را در خود جذب می‌کنند و با دگرگون‌سازی رنگ‌ها از نو تفسیرشان می‌کنند. بدین ترتیب، بخش مهمی از خاستگاه فرهنگی علی انوری با زندگی امروزی او در اروپای غربی پیوند می‌خورد. در کار هنری او با فرش‌ها، هویت فرهنگی هنرمندی تجلی می‌یابد که به همان اندازه به شرق و غرب تعلق دارد.

فرش‌هایی که او به کار می‌گیرد، معمولاً آثاری هستند که به‌عنوان وسایل دورریختنی کنار گذاشته شده‌اند. با استفاده‌ی دوباره و منحصربه‌فرد هنرمند از آن‌ها، هر یک از این فرش‌ها زندگی تازه‌ای را آغاز می‌کند و آنچه زمانی دور انداخته شده بود، ارزش و معنایی تازه می‌یابد.

علی انوری با چیدمان «فرش‌های پرنده» شیوه‌ای تازه در برخورد با ماده‌ی اصلی آثار خود در پیش می‌گیرد. هفت فرش که به‌ترتیب و در ارتفاعی فزاینده بر سازه‌هایی نصب شده‌اند، به نقش‌مایه‌ی آشنای فرش پرنده در افسانه‌ها اشاره دارند. این فرش‌ها در توالی‌ای صعودی به نمایش درآمده‌اند: از مرحله‌ی آغازین پرواز در نزدیکی زمین تا اوج‌گیری نهایی در ارتفاع. این پروازِ به‌تصویرکشیده‌شده، هم نمادی از سرگذشت فرش‌های به‌کاررفته است که به‌واسطه‌ی مداخله‌ی هنری از اشیایی دورریختنی به آثار هنری ارتقا می‌یابند، و هم بازتابی از زندگی علی انوری است که مسیر و پیشرفت هنری خود را تا حد زیادی مدیون کار با فرش‌هاست. افزون بر این، این چیدمان نقدی است بر ذهنیت جامعه‌ی مصرفی و فرهنگ دورریختن؛ چرا که تقریباً تمامی فرش‌های مورد استفاده‌ی هنرمند، در حالی از سوی صاحبان پیشین خود کنار گذاشته شده‌اند که هنوز سالم و قابل استفاده بوده‌اند، بسیار پیش از آن‌که بر اثر آسیب‌های جبران‌ناپذیر دیگر امکان استفاده از آن‌ها وجود نداشته باشد.

هنرمند با به پرواز درآوردن این فرش‌ها، جایگاه و احترامی را که به‌عنوان محصولی فرهنگی و ارزشمند، برخاسته از سنتی دیرپا و چندصدساله در هنرِ دستی شایسته‌ی آن هستند، به آن‌ها بازمی‌گرداند. در عین حال، آن‌ها را به مرتبه‌ی آثاری هنری و مستقل ارتقا می‌دهد؛ آثاری که از مرزهای این سنت فراتر می‌روند و آن را به شکلی هماهنگ با جهان مدرن ما پیوند می‌دهند.